وَ الَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ و ايشان كه مىرنجانند مردان مؤمنان و زنان ايشان را بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا بىگناهى كه كردند ، فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتاناً وَ إِثْماً مُبِيناً ( 58 ) در گردن خويش كردند دروغى بزرگ و بزه‌اى آشكارا . يا أَيُّهَا النَّبِيُّ اى پيغامبر ، قُلْ لِأَزْواجِكَ بگو فرازنان خويش ، وَ بَناتِكَ و دختران خويش ، وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ و زنان مؤمنان ، يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ تا تنگ فراز آرند و نزديك برويهاى خويش چادرهاى خويش ، ذلِكَ أَدْنى أَنْ يُعْرَفْنَ آن نزديك‌تر است به آن كه ايشان را بشناسند [ كه آزاد زنان‌اند و نه بندگان‌اند ] ، فَلا يُؤْذَيْنَ و ايشان را نرنجانند ، وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً ( 59 ) و اللَّه آمرزگار است هميشه . لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ اگر باز نشود دورويان ، وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ و ايشان كه در دلهاى ايشان بيمارى [ گمان ] است ، وَ الْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ و و دروغ زنان در مدينه ، لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ترا بر ايشان آغاليم « 1 » و بر ايشان انگيزانيم ، ثُمَّ لا يُجاوِرُونَكَ فِيها و آن گه ترا همشهرى نباشند در مدينه ، إِلَّا قَلِيلًا ( 60 ) مَلْعُونِينَ مگر اندكى نكوهيده و نفريده « 2 » . أَيْنَما ثُقِفُوا هر جا كه يابند ايشان را ، أُخِذُوا بگيرندشان ، وَ قُتِّلُوا تَقْتِيلًا ( 61 ) و بكشند كشتنى نهمار « 3 » . سُنَّةَ اللَّهِ فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ نهاد اللَّه است در ايشان كه ازين پيش « 4 » بودند ، و لن تجد لسنة اللَّه تبديلا ( 62 ) و نهاد اللَّه را تبديل كردن « 5 » نيابى . يَسْئَلُكَ النَّاسُ مردمان ترا مىپرسند ، عَنِ السَّاعَةِ از رستاخيز [ كه كى خواهد بود ؟ ] ، قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ گوى دانستن هنگام آن بنزديك اللَّه است وَ ما يُدْرِيكَ و چه چيز ترا دانا كرد [ بدانستن آن ] ، لَعَلَّ السَّاعَةَ تَكُونُ قَرِيباً ( 63 ) مگر كه رستاخيز نزديك است .

--> ( 1 ) - آغاليدن بر جنگ شوراندن ( 2 ) - نفريده نفرين كرده ( 3 ) - نهمار بسيار ( برهان قاطع ) ( 4 ) - نسخهء الف . كه پيش فا . ( 5 ) - نسخهء الف : جز كردن .